حسين جان

 اي سليمان وجود مورچه ي ناچيزي ران ملخي را بريت هديه آورده  

يَا أَيُّهَا الْعَزِيزُ مَسَّنَا وَأَهْلَنَا الضُّرُّ وَجِئْنَا بِبِضَاعَةٍ مُّزْجَاةٍ فَأَوْفِ لَنَا الْكَيْلَ وَتَصَدَّقْ عَلَيْنَآ إِنَّ اللّهَ يَجْزِي الْمُتَصَدِّقِينَ

اميد لطف !!

غم عشقت به دل دارم حسين جان
زهجران تو بيمارم حسين جان
زشوق وصل رويت هر شب و روز
به لب نام تورا دارم حسين جان
بود نام تو شيرين تر زشكر
همي ذكرت شده كارم حسين جان
تويي آرام جان و قلب عاشق
تويي آگه زاسرارم حسين جان
تهيدستم  ،  فقيرم ،  ناتوانم
گنه كارم ، گنه كارم حسين جان
بسوزان جان و دل را در عزايت
زديده اشك غم بارم حسين جان
اگرچه روسياهم از گناهان
ولي حب تورا دارم حسين جان
به روز حشر  و در ميزان اعمال
به راهت ديدة زارم حسين جان
مكن نوميدم از فيض شفاعت
اميد لطف تودارم حسين جان

شفاي جان

تو بردرد دلها دوايي حسين جان
مرض هاي جان را شفايي حسين جان
تويي رمز عشق و تويي جان هستي
تومحبوب خلق و خدايي حسين جان

تويي خون حق در رگ و جان هستي
تو فرزند خون خدايي حسين جان
به قلبم نظركن  مريض گناهم
بده جان و دل را  صفايي حسين جان

قيامت چه آيد كتابم  به دستت
مبادا كه خوارم  نمايي حسين جان
به ميزان و   هنگام  تبلي السرائر
به جز تو ندارم رجايي  حسين جان

اگر حق در آنجا  نبندد  زبانم
به فرياد گويم كجايي حسين جان
                                                        (عارف )